Low-end telefoons zijn slecht voor iedereen

Een hele tijd geleden had ik een gesprek met de trotse eigenaresse van een iPhone. Beter nog, met de eigenaresse van een nieuwe iPhone, toen nog de 4. Ze was er erg blij mee, vooral in vergelijking met haar vorige, waar ze al snel ontevreden mee was.

Natuurlijk vraag ik dan wat voor telefoon ze hiervoor had... Dat was een Sony Ericsson Xperia X10. Mijn reactie was nogal lacherig, want volgens mij kon je het met een X10 wel verwachten, maar het zette me wel aan het denken: dit soort gevallen is precies hét probleem voor Android.

De eerste indrukken en de gevolgen

Wat er dus gebeurt, is dat veel mensen zich niet realiseren wat ze willen. Ze denken allereerst dat ze "alleen maar bellen en sms'en." Eindeloos vaak heb ik gehoord dat iemand slechts een goedkope Android-telefoon wil hebben, omdat hun behoeften ook maar laag liggen.

Tot nu toe, echter, hebben diezelfde mensen zo snel mogelijk weer een nieuwe telefoon gekocht. Het besturingssysteem was wel leuk, maar het was zo langzaam! Eigenlijk wilden ze geen Android meer, maar vrienden en familie zeiden dat ze een snellere moesten hebben.

De grote vergissing

Zoals ik hierboven al zei, verwachten mensen de verkeerde dingen van zichzelf. Ze denken niets nodig te hebben, maar dat blijkt toch niet waar te zijn. Zelfs als dat ze duidelijk gemaakt wordt, willen ze het vaak nog niet geloven. En toch...

De Play Store heeft meer (en betere) apps dan ooit, en als je telefoon draait op Android 4.0 of hoger, zal je bijna alle apps (sommigen hebben functies van Android 4.1/4.2+ nodig) kunnen draaien. Zo zijn Angry Birds, de GTA-games, Real Racing 3 hele leuke en bekende games. Nadeel: ze nemen veel ruimte in beslag. GTA en Real Racing nemen zomaar een gehele gigabyte aan data in beslag, en het zijn nog zware games om te spelen ook.

Nu denk je vast dat bovenstaande niet klopt. Dat mensen wel kunnen inschatten hoeveel ze hun telefoon gebruiken (of niet). Toch is mijn ervaring dat mensen toch een beetje overrompeld worden door de hoeveelheid mogelijkheden die Android aanbiedt, en al snel zijn ze verslaafd. Ik kan zo al drie mensen opnoemen waar datzelfde precies het geval was!

Waarom is hij niet sneller?

Zoals ik al zei: dit gebeurt vaak genoeg. Mensen kopen een telefoon die bijna niks kan, en worden daar dan later boos over. Te weinig opslag, te langzaam, te klein, te oude versie van het OS, etc.

Het is voor veel mensen moeilijk om het te realiseren, maar met Android is het niet zo dat elke telefoon goed draait. Misschien in het begin wel, toegegeven, maar al snel wordt toch het kaf van het koren gescheiden. Weinig opslag verhindert het installeren van updates, te weinig RAM resulteert in lange laadtijden en zwarte schermen en een te langzame CPU is de oorzaak van langzame reactie op bijvoorbeeld het aanraken van het scherm. Spellen worden langzaam en een reboot wordt orde van de dag, en enkel om de telefoon draaiende te houden.

En toch geldt ook hier:

Je krijgt waar je voor betaalt.

Het Android-ecosysteem

Je krijgt zeker waar je voor betaalt. Je kunt niet verwachten om een telefoon van twee- driehonderd euro te kopen, en dan een supersnelle ervaring te hebben. Dat gebeurt echter wel, en dat zorgt voor een slecht beeld.

Een iPhone wordt ook langzamer, maar zal toch sneller blijven. Grote verrassing:

Een iPhone kost veel meer. De vergelijking wordt vaak gemaakt tussen Android en iPhone, maar dat kan helemaal niet als je een low-end Android-toestel vergelijkt met een iPhone 5. En dat irriteert me, want dat moet toch logisch zijn. Voor alles geldt dat je meer krijgt als je meer betaalt (oké dan, voor het meeste geldt dat), en dat is ook precies de reden dat jouw Galaxy Ace ermee stopt, terwijl mijn Galaxy S III alles nog goed doet.

Waarom zijn ze er nog?

Dat is een goede vraag. Waarom zijn deze telefoons sowieso nog verkrijgbaar? Als men alleen dure telefoons zou verkopen, zou je dit gedoe ook niet hebben. Het kost wel wat meer, maar dan is iedereen wel blij. De providers verdienen meer, vaak met duurdere abonnementen en telefoons, de OEM's verdienen meer aan de dure telefoons, de klant is niet (of minder) ontevreden...

Het antwoord op die vraag, zo denk ik, is 'verzadiging en introductie'. Elk goedkoper model dat men uitbrengt, is weer een extra toestel op de markt. Elke keer wordt er weer een klein, specifiek gaatje in de markt gestopt met een telefoon, of wordt er een update voor een ouder model uitgebracht.

Dat betekent dat er ook altijd wel door de klant een Android-telefoon (van een bepaalde OEM) gekocht wordt, omdat er simpelweg iets is dat zou moeten kunnen doen wat hij/zij denkt te willen gaan doen.

En dat verkoopt.

Is er een oplossing?

Het is natuurlijk wel makkelijk voor mij om te schreeuwen en te huilen, maar is er ook een oplossing voor?

Volgens mij wel. Nu ben ik geen econoom, maar het zou moeten kunnen om de markt enkel de high-end telefoons aan te bieden. Alleen vlaggenschepen op de markt is natuurlijk onzin, want die zijn wel heel erg top-of-the-line, maar een beperkt aantal telefoons met wat betere specificaties moet kunnen.

Dan is er natuurlijk de kans dat mensen ervoor kiezen om niet een nieuwe telefoon te gaan kopen of aanvragen bij een nieuw contract, maar tegenwoordig ziet iedereen de voordelen van een superphone toch wel.

Er moet uiteraard ook rekening worden gehouden met de reputatie van de OEM's en Android zelf. Als mensen altijd aan het klagen zijn, krijgen ze een slecht beeld van alle betrokken partijen.

Zo worden de OEM's eigenlijk hun eigen ondergang, en dan hebben we het nog niet eens over de frequentie van de updates (waar veel low- en mid-end telefoons ook achterblijven).

Wat er uiteindelijk moet gebeuren

Dus, wat kunnen we nu als conclusie trekken?

Iedereen raakt geïrriteerd door low-end telefoons, maar het lijkt erop dat die telefoons helemaal niet nodig zijn en simpelweg vervangen kunnen worden door enkel high-end telefoons (met natuurlijk wel het risico dat er wat compromissen worden gesloten met betrekking tot de kosten).

Zo raakt niemand verveeld door zijn telefoon, niemand betaalt voor iets dat ze al snel niet meer willen, en Android (met zijn OEM's) behoudt een degelijke reputatie.

Heb ik gelijk of klopt het voor geen meter? Laat het weten op Facebook, Twitter of de comments hier beneden!

Jelly Bean: Mooie update, of niet?

Zoals de hele wereld onderhand wel weet, heeft Google onlangs de nieuwe versie van Android aangekondigd. Hoewel sommigen zeggen dat deze update echt wel de moeite waard is, vinden anderen de verbeteringen maar miniem.

Is Jelly Bean nu een echte update of zijn er echt zo weinig belangrijke veranderingen aangebracht?

Laten we eens beginnen met de aanloop naar en introductie van Android 4.1.

Ice Cream Sandwich, ook wel bekend als ICS, is Android 4.0. De SDK (Software Development Kit) voor de eerste versie van ICS is vrijgegeven op 19 oktober 2011. 

Zelfs al voordat dit was gebeurd, echter, waren mensen aan het speculeren over de naam (en het versienummer) van het OS. Al vrij snel was iedereen het erover eens dat het Jelly Bean zou worden, en Google leek dat met een paar hints te bevestigen, maar het versienummer was nog onbekend. Sommigen dachten dat de update zo belangrijk zou worden, dat "The Big G" het versienummer 5.0 zou meegeven aan de nieuwe Android.

Aan de andere kant was het kamp van de mensen die geloofden dat deze nieuwe versie het nummer 4.1 mee zou krijgen. Dit leek mij ook de meest waarschijnlijke optie, aangezien ICS al erg goed was. Mijn vermoeden was dat er enkel wat updates in 4.1 zouden zitten die het uiterlijk iets verbeterden, en wat updates voor tablets.

De meeste voorspellingen die hierboven staan zijn uitgekomen, maar toch lijken sommigen meer verwacht te hebben. Vooral in het begin was er wat rumoerigheid, omdat er weinig nieuws zou zijn. Toch is er vrij veel veranderd, en in deze post leggen we uit wat er zoal anders is.

Eerst bespreken we de veranderingen die voor het algemene publiek het meest zullen uitmaken, dus de aanpassingen die goed te zien zijn, daarna de wat meer behind the scenes aanpassingen.

Google Now

Één van de grootste softwarematige aanpassingen in Jelly Bean is Google Now. Dit is Googles antwoord op Apples Siri en Samsungs S Voice. Vanaf het moment dat deze app aangekondigd werd, was hij al populair. De vele functies en het uiterlijk van de app hebben gezorgd voor een erg enthousiaste community, waar iedereen vooral uitkijkt naar Jelly Bean omdat Google Now erbij zit.

De app is niet alleen snel (vaak sneller dan Siri), maar ziet er ook nog eens goed uit en herkent veel vragen. Zo kan je bijvoorbeeld vragen hoe lang een bepaalde persoon (bekendheid) is, hoe laat het ergens is, en foto's opvragen van iets.

Daarnaast kun je ook nog gemakkelijk een aantal functies van je telefoon aansturen. Je kunt o.a. muziek zoeken en afspelen, een timer zetten en een notitie maken (reminder).

Hieronder is een video te zien met een aantal voorbeelden van stemcommando's die Google Now herkent.

Zoals je kunt zien, kan Google Now heel handig gaan worden. Minpunt is echter dat het alleen nog maar goed werkt (met de kaarten die je in de video ziet) in het Engels. 

Notificatiebalk en notificaties

Een andere verandering die nogal in het oog zal springen in Jelly Bean is het verbeterde notificatiesysteem. Naast het feit dat ik gemerkt heb dat de balk zich anders gedraagt, en niet meer de notificaties "omhoog drukt" als je de onderste balk omhoog sleept, is het ook nog eens zo dat het onderliggende systeem een stuk verbeterd is.

Ten eerste kan je nu door met twee vingers over een notificatie omhoog of omlaag te slepen (en als de notificatie het ondersteunt, het moet wel in de app verwerkt zijn) de notificatie uit- of inklappen. Als je omlaag sleept, zie je meer informatie en één of meerdere acties, die je direct kan uitvoeren door erop te drukken. Zo kun je iemand gelijk een sms terugsturen, van de notificatie af.

Ten tweede is er een prioriteitssysteem toegevoegd. De ontwikkelaar van een app kan nu per notificatie voor zijn app aangeven hoe de notificatie weergegeven moet worden. Zo kan hij instellen dat een notificatie standaard groot (uitgeklapt) is, maar ook dat dat niet zo is. Er is zelfs de mogelijkheid om wel een notificatie weer te geven, maar geen icoon in de statusbalk.

Hieronder vind je een stuk uit de keynote van Google, waarin het nieuwe systeem uitgelegd wordt.

Als laatste is er nog één mooie toevoeging: Je kunt bij de informatiepagina van een app ook aangeven of deze app notificaties kan weergeven. Als je dus een applicatie hebt die automatisch update en notificaties weergeeft zonder dat jij het wilt, zet je de notificaties van die app gewoon uit.

Dialogen (pop-ups)

Iets minder zichtbaar, maar voor de meesten nog wel goed te merken, is de veranderingen in de zogegeheten dialogs. Dit zijn de pop-ups die de gebruiker vragen om een keuze te maken. De verandering zit hem in de lijst van geschikte applicaties, bijvoorbeeld om een plaatje te delen in Whatsapp. In plaats van een simpele lijst, zoals eerder altijd het geval was, is dit nu een rooster, waar de iconen van de applicaties groot worden weergegeven boven hun naam.

Project Butter

En zo zijn we alweer aangekomen bij de niet-zichtbare aanpassingen. Natuurlijk is het effect wel zichtbaar, maar de veranderingen zelf zijn dat niet. Een grote trekpleister van Android 4.1 moet de snelheid zijn. Zeker degenen die al wat meer het nieuws rond Jelly Bean volgen hebben al wel eens gehoord van Project Butter. Het principe hierachter is dat met een aantal veranderingen het Androidsysteem wat beter reageert op wat de gebruiker doet, zodat het systeem sneller is en aanvoelt. Dit combineren ze met een paar technieken om de UI minder haperig te maken. Een paar veranderingen, en daarmee de belangrijkste, zijn:

• Het activeren van vsync. Dit houdt heel simpelweg in dat het aantal beeldjes per seconde van de applicatie niet hoger wordt dan dat van je scherm. Zou dit wel het geval zijn, dan zou je dus meer beeldjes per seconde krijgen dan je monitor kan laten zien. Daardoor ga je "scheuren" in je beeld zien.
• Het implementeren van triple buffering. Dit is een aanvulling op vsync, om de negatieve effecten van vsync tegen te gaan.
• Het aanpassen voor de structuur die een aanraking op het scherm registreert en verwerkt, en vooral de structuur die de content naar het scherm stuurt.

Als je meer wilt weten over vsync en triple buffering, raad ik je aan om dit (Engelse) artikel te lezen.

Voor meer informatie over de aanpassingen in de verwerking van acties en het doorsturen naar het scherm, raad ik je aan onderstaande (ook Engelse) video van Google I/O 2012 te kijken. Deze video duurt wel erg lang, maar is zeer interessant als je wat meer wilt weten over de werking van Android.

Voor een vergelijking tussen de animaties van ICS en JB moet je onderstaande video even kijken.

 

De kleine dingetjes

Nu kom ik aan bij de kleine dingetjes, de veranderingen die de gehele ervaring compleet maken. 

Het is nu bijvoorbeeld mogelijk om offline spraakherkenning te gebruiken, na het downloaden van het benodigde pakket. Zo kan je dus zonder internetconnectie nog Google Now gebruiken, of je geliefde een bericht sturen terwijl je aan het rijden bent.

Daarnaast, en dit zie je tot nu toe alleen op Nexus-apparaten, verandert de terug-knop in de navigatiebalk nu in een neerwaarts wijzend pijltje, waar dat voorheen niet zo was.

Als laatste heeft de launcher, dus je startscherm, nog een mooie make over gehad. De kruisjes bij het verplaatsen van apps of widgets zijn weg, apps en widgets maken plaats of veranderen van grootte als je iets wilt neerzetten waar al iets staat, en de voorbeelden van de widgets zien er weer iets beter uit.

Kijk even het filmpje hieronder als je een snel overzicht wilt van een aantal aanpassingen die het meeste nut hebben voor de gebruiker.

  

Onderhand heb ik het meest belangrijke wel uitgelegd. Zoals je misschien wel hebt opgemaakt uit dit artikel, ben ik een groot fan van Android 4.1. De veranderingen in Jelly Bean lijken niet zo groot, maar er zijn heel veel veranderingen gemaakt. Veel details zijn verbeterd, en de algemene gebruikerservaring is weer flink verbeterd.

Als laatste toevoeging wil ik nog even aangeven dat ik ook een paar weken Jelly Bean ports heb gedraaid op mijn Galaxy S. Zelfs op die oude telefoon draait het OS zeker niet slechter dan Gingerbread of ICS, en ik vond het erg goed werken. Het was nog weer een stap makkelijker en intuïtiever dan Android 4.0. Het is dus niet een OS dat je alleen op de nieuwste telefoons kunt draaien. Sterker nog, de Galaxy S heeft nu al meerdere goed werkende ports, maar de Galaxy S III heeft nog een paar grotere problemen!

Als ik iets vergeten ben, of je wilt graag je mening geven over Jelly Bean, kan dat op Facebook, Twitter of hieronder.

Bas